Dat verzin je niet

De wereld volgens Gijp van Michel van Egmond heeft de NS Publieksprijs gewonnen. In het boek bespreekt oud-voetballer René van der Gijp met Van Egmond onder meer het overlijden van zijn ex-levenspartner en moeder, die beiden in 2016 stierven, maar ook hoe hij omgaat met zijn bekendheid, de opvoeding van zijn zoon en de eindigheid van het leven. Een aangrijpend verhaal. Ook genomineerd waren Johan Cruijff, Mijnverhaal van Jaap de Groot, Judas van Astrid Holleeder, Huidpijn van Saskia Noort, De levens van Jan Six van Geert Mak en Thomas Dekker van Thijs Zonneveld. Alleen Huidpijn is fictie. Opvallend. De genomineerden zelf verklaren de voorkeur voor non-fictie door te stellen dat mensen behoefte hebben aan echte verhalen, geen verzonnen romans, maar verhalen die letterlijk uit het leven zijn gegrepen. De link naar de reclamewereld is snel gelegd. Met een rondje abri’s red je het al lang niet meer. Social media legt de zenuwen van ieder merk makkelijk bloot. Dat kun je maar beter voor zijn. Want ook in de reclame geldt, de consument zit niet meer te wachten op merkgeile boodschappen. Het publiek wil geen gekunstelde concepten en gelikte kopregels, maar verhalen, echte verhalen. Vandaar dat een begrip als storytelling zo in zwang is. Maar ook hier moeten we voorzichtig mee zijn, want er dient zich een volgend probleem aan, namelijk de vraag, wat is waar en wat is niet waar? De wereld volgens Gijp is de wereld volgens Gijp... In de tijd dat er nog geen social media bestonden, zeiden we vaker gekscherend ‘als het in de krant staat is het waar’. Het was in ieder geval eenvoudiger om nieuws te beoordelen. Recent onderzoek toont aan dat vooral de jeugd moeite heeft om nepnieuws van echt nieuws te onderscheiden. Jongeren zijn minder digitaal vaardig dan ze zelf denken. Ze hebben moeite met het inschatten van betrouwbare informatie, wat van belang is voor het herkennen van nepnieuws. Je moet kritisch zijn om het kaf van het koren te scheiden. Nepnieuws is ook een nieuwe vorm van reclame maken. Fakeberichten zijn vaker niets meer dan advertenties of advertorials. Het maakt de consument sceptischer, kritischer. En terecht. Organisaties moeten zich bewust zijn van deze mediacontext en hun marketing en communicatiestrategie daarop aanpassen. Het gaat niet om bereik maar om engagement. Dat is waar creatieve bureaus hun klanten verder mee kunnen helpen. 

Roger's mind