What's in a name

Vanmorgen las ik op de L1 nieuws app dat twee Limburgers zijn gekozen in het bestuur van DWARS, de jongerenafdeling van GroenLinks. Nieuws, ja. Opzienbarend, nee. Maar wat mij dwars zit, is de naam. Nu ben ik toch al geen GroenLinks fan, maar in de naam DWARS zit een impliciete positionering, waarbij ik me afvraag om dat ook echt de bedoeling is. Groen Links was onder leiding van Femke Halsema hard op weg om een regeringspartij te worden. Met Jolanda Sap droogde die ambitie als snel op. De schuldvraag laat ik in het midden. Sappige details legden het toch al fragiele imago van Groen Links op de pijnbank. Tofik Dibi kneep Sap nog eens flink uit. Waar hangt die trouwens uit? TofikDibi.nl is om administratieve redenen niet beschikbaar. Vervolgens werd Bram van Ojik politiek leider. Grijze muis. Smaak nog kraak. Vlees noch vis. Enfin, Groen Links  is verder linksaf geslagen en ergens de weg kwijtgeraakt. Ik zie ze voorlopig nog niet terugkomen. Het probleem zit in de jeugdopleiding. Net zoals bij top voetbalclubs ligt daar de sleutel naar succes. Maar ja, als die jeugdopleiding DWARS heet heb je toch een probleem. Dat dwarse zit waarschijnlijk in de genen van Groen Links. Maar dwars liggen betekent per definitie dat je bent veroordeeld tot de oppositie. Dwars liggen wekt bovendien de suggestie dat het niet gaat om de inhoud maar om het dwarsliggen. DWARS om dwars te liggen.  En als je met dat adagium wordt opgevoed, dat blijft Groen Links de partij die het altijd is geweest, een links eliteclubje in de marge. Lekker dwars.

Roger's mind